Ondergrondse opslag van CO2 - Pagina 1
Op 29 april 1998 ondertekende België het verdrag van Kyoto en verbond zich ertoe de uitstoot van broeikasgassen, zoals koolzuurgas (CO2), methaan (CH4) en lachgas (N2O), terug te dringen. Geen eenvoudige opgave blijkt nu. Als we de huidige energieconsumptie blijven volhouden, rekening houdend met de economische groei en de stijgende mobiliteit, moeten er binnenkort drastische maatregelen genomen worden, wil België zijn verplichtingen nakomen.
Hernieuwbare energiebronnen, zoals bijvoorbeeld windmolenparken, kunnen nog niet instaan voor de productie van voldoende energie om in ons verbruik te voorzien. Kerncentrales bieden geen milieuvriendelijk alternatief en zullen volgens plan na 40 jaar gebruik sluiten. Zelfs indien we op een spaarzame manier met energie omgaan, dan nog biedt dit geen oplossing, aangezien onze energiebehoefte enkel zal toenemen. In de toekomst zal er door de economische groei, het lage rendement van hernieuwbare energiebronnen en het verdwijnen van kernenergie eerder meer dan minder CO2 uitgestoten worden.
Hoe kan dit probleem worden aangepakt?
Op dit moment is het verwijderen van CO2 uit de atmosfeer een meer haalbare doelstelling dan de CO2 kraan dicht te draaien. De natuur neemt hiervan reeds een deel voor zijn rekening. Bomen en algen zijn natuurlijke schoonmakers: zij halen CO2 uit de lucht, en voorzien onze lucht van zuurstof. Voorwaarde hiervoor is een oppervlakte, groot genoeg om voldoende hectare bos op te planten. Dat is in het kleine België echter niet haalbaar. Ook wereldwijd komt dit proces, door het intensief kappen van tropische wouden, steeds meer in het gedrang.
Maar ook de mens kan CO2 uit de atmosfeer verwijderen, en dit op twee manieren: door opslag in de diepe ondergrond of in de diepe oceaan. Bij gebrek aan oceanen kan de tweede mogelijkheid uitgesloten worden voor België. Blijft over de opslag in de diepe ondergrond.
Hierbij wordt het CO2 - gas, opgevangen bij belangrijke productiepunten als elektriciteitscentrales en petrochemische industrieën, onder hoge druk geïnjecteerd in het gesteente. Het opslagreservoir dient dan wel te bestaan uit poreus en doorlatend gesteente, zoals zandsteen en kalksteen. Deze gesteenten hebben kleine holtes waarin CO2 kan doordringen. Om ervoor te zorgen dat CO2 ondergronds blijft en niet uitlekt, wordt het reservoir afgesloten met een ondoorlatende laag.
