Ontdekking van een nieuwe dinosauriër - Pagina 1
Etappes van een ontdekking
De stroom Amoer vormt de grens tussen China en Rusland. Gedurende lange tijd was het erg woelig in dit gebied en waren er vele grensconflicten tussen Rusland en China. Zo komt het dat in 1902 een kolonel van het Russisch leger voor de eerste maal beenderen van dinosauriërs ontdekte in Jiayin, op de Chinese oever van de stroom. Toentertijd dacht men dat het om mammoetresten ging. In 1915 en 1916 voerde de Russische Geologische Dienst opnieuw opgravingen uit in de streek en in 1925 gaven de paleontologen voor het eerst een naam aan verschillende nieuwe dinosauriërsoorten die ze hadden ontdekt. En dan ebde de interesse voor de site stilaan weg.
In het begin van de tachtiger jaren van de twintigste eeuw ondernamen verschillende Chinese teams opnieuw opgravingen in Jiayin en ze ontdekten er vele beenderen van dinosauriërs. Pas vanaf 2000 werden deze bestudeerd, meer bepaald door de paleontologen van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen. Aan de andere kant van de stroom ontdekten Russische paleontologen ook nieuwe vindplaatsen met dinosauriërs en nabij de stad Blagoveschensk legden ze vele beenderen bloot van hadrosauriërs - dinosauriërs met een eendenbek.
De paleontologen van het Museum voor Natuurwetenschappen te Brussel hadden een sterk vermoeden dat in deze streek vondsten mogelijk waren met een groot wetenschappelijk belang. Daarom bouwden ze een samenwerkingsverband uit met collega's uit Blagoveschensk. In 1999 leidde een gezamenlijke exploratie tot het ontdekken van een belangrijke vindplaats in Kundur.
In 2001 sponsorde National Geographic opgravingen van een Belgisch-Russisch team, dat toen een quasi intact skelet van een nieuwe hadrosauriër ontdekte, die de naam Olorotitan arharensis kreeg (voor een tekening klik hier (wordt geopend in een nieuw venster)). Dankzij financiële steun van de Programmatorische Federale Overheidsdienst Wetenschapsbeleid kon dezelfde ploeg in 2003 haar werk op het terrein verder zetten. En ook dit jaar werden verschillende skeletten van dinosauriërs ontdekt, waaronder een tot nog toe onbekende soort hadrosauriër. Het skelet is zowat 3 m hoog en 8 m lang.
Biodiversiteit ten tijde van de dinosauriërs
Deze ontdekking is zeer belangrijk voor de paleontologen en voor onze kennis van de geschiedenis van onze planeet. Ze onderstreept dat de biodiversiteit van de dinosauriërs zeer groot was op het ogenblik van hun verdwijning, die dan ook abrupt moet zijn geweest (zie elders op deze bladzijden de tekst van Jean-Georges Casier : 'Zal de aarde ons vergassen'?). Tot nu toe was het vooral de staat Montana in de Verenigde Staten die in kaart werd gebracht door de specialisten die de verdwijning van de dinosauriërs onderzoeken. De vindplaats van Kundur dateert uit dezelfde periode als die van Montana, die ons de triceratopsen hebben prijsgegeven. Maar 65 miljoen jaar geleden heersten deze niet alleen op aarde...
Wil je meer weten over dino's, paleontologen en hun werk, de geschiedenis van de opgravingen, bestel dan ons boek Dinosauriërs. Van vindplaats tot Museum (€ 12,50) via bestellingen@natuurwetenschappen.be. Of kom naar onze museumwinkel!
