Dieren voor de Goden - pagina 3

Een predynastische zoo?

Nog meer aanwijzingen voor hun hypothese vonden Wim en Veerle in de beenderen. “Bij verschillende dieren vonden we botten met herstelde breuken, zoals bij een babynijlpaard, een moeraskat en een hartebeest (een antilopensoort); de bavianen hebben zelfs verschillende gebroken vingers en tenen, mogelijk opgelopen tijdens de vangst of tijdens het verblijf in gevangenschap. Omdat de breuken tijd genoeg hadden om te helen, is het duidelijk dat de dieren vóór het begrafenisritueel weken aan een stuk in gevangenschap zijn gehouden.”

“Bij de tanden van het hartebeest zien we zelfs hetzelfde abnormale slijtagepatroon als bij dieren uit hedendaagse dierentuinen. Dit patroon wordt veroorzaakt door het voedsel, dat anders is dan wat ze in de natuur zouden eten. In de maaginhoud van één van de olifanten werden zelfs visresten teruggevonden! Dat alles wijst erop dat de dieren een tijdlang door mensen werden gevoed.”

Deze en andere conclusies helpen Wim en Veerle om een beeld te schetsen van hoe het er meer dan 5.000 jaar geleden aan toe ging in Hierakonpolis. En de site is niet enkel een droom voor archeozoölogen; de rijkdom aan materialen doen ook andere wetenschappers watertanden.

“We werken voortdurend in een erg multidisciplinaire omgeving”, vertelt Wim. “Onze analyses gebeuren in nauw overleg met archeologen en specialisten in paleobotanie (onderzoek van fossiele planten, red.), geologie, antropologie, enzovoort”. “Dat maakt dit onderzoek enorm boeiend”, beaamt Veerle. “Het zijn allemaal puzzelstukjes, en samen met onze collega’s kunnen we die samenbrengen tot één groot verhaal!”

Graf van een jonge baviaan

In verschillende beentjes uit de handen en voeten van de bavianen werden herstelde breuken gevonden. De onderste beentjes zijn normaal, de bovenste zijn hersteld na een breuk

Veerle met de schedel van een oerrund